Strona główna potrzebuje pełnego menu, landing sprzedażowy najlepiej działa bez żadnego, a platforma kursowa powinna pokazywać zupełnie inne pozycje niż blog. WordPress domyślnie przypina jedno menu do całej witryny, ale na szczęście da się to zmienić na kilka sposobów, od jednego kliknięcia po elastyczne reguły warunkowe. Pokażę Ci wszystkie drogi od najprostszej, a na końcu zdradzę, jak zaplanować strukturę menu z pomocą AI, zanim w ogóle zaczniesz klikać.
Najpierw pytanie: inne menu czy brak menu?
To rozróżnienie oszczędzi Ci pracy. Jeśli chodzi o landing sprzedażowy albo stronę zapisu na webinar, zwykle nie potrzebujesz "innego menu", tylko żadnego menu: każda pozycja nawigacji to furtka, którą potencjalna klientka ucieknie przed przyciskiem zakupu. W takim wypadku nie kombinuj z menu, tylko użyj pustego szablonu strony: w edycji strony, w prawym panelu, wybierz szablon typu Elementor Canvas lub Blank, który usuwa nagłówek i stopkę w całości. O szablonach stron pisałam więcej w artykule o problemach z Elementorem.
Jeśli natomiast potrzebujesz faktycznie innego zestawu pozycji (np. wersja anglojęzyczna, strefa kursantek, oferta dla firm), czytaj dalej.
Metoda 1: kilka menu i lokalizacje w motywie
Zacznij od podstaw, o których łatwo zapomnieć: w Wygląd → Menu możesz utworzyć dowolną liczbę menu, a motyw udostępnia kilka lokalizacji (menu główne, stopka, czasem menu boczne lub górny pasek). Samo w sobie nie daje to jeszcze różnych menu na różnych podstronach, ale jest fundamentem dla pozostałych metod: najpierw tworzysz menu jako zestawy pozycji, potem decydujesz, gdzie i kiedy się pokazują.
Metoda 2: wtyczka Conditional Menus (najprostsza uniwersalna droga)
Bezpłatna wtyczka Conditional Menus robi dokładnie to, co obiecuje nazwa: pozwala podmienić menu w danej lokalizacji w zależności od warunków. Konfiguracja:
- Utwórz w Wygląd → Menu wszystkie potrzebne menu (np. Menu główne i Menu kursowe).
- Po instalacji wtyczki przejdź do Wygląd → Menu → zakładka Manage Locations (Zarządzaj lokalizacjami).
- Przy wybranej lokalizacji kliknij opcję menu warunkowego, wybierz menu zastępcze i ustaw warunek: konkretne strony, wpisy, kategorie, typy treści.
- Zapisz i sprawdź na stronie (w trybie incognito, żeby nie oszukała Cię pamięć podręczna).
Zaleta: działa z większością motywów i nie wymaga wersji Pro czegokolwiek. To rozwiązanie poleciłam na forum i sprawdza się latami.
Metoda 3: możliwości Twojego motywu lub kreatora
Zanim doinstalujesz cokolwiek, sprawdź, co już masz, bo nowoczesne narzędzia często mają tę funkcję wbudowaną:
Elementor Pro (Theme Builder): budujesz kilka wersji nagłówka i każdej przypisujesz warunki wyświetlania (cała witryna, wybrane strony, kategorie). To najelastyczniejsza droga, bo różnić się może nie tylko menu, ale cały nagłówek: logo, przycisk, kolorystyka.
Motywy premium (np. Astra Pro): część motywów pozwala w ustawieniach pojedynczej strony wyłączyć nagłówek lub podmienić jego elementy.
Zasada wyboru: jeśli masz już Elementor Pro albo rozbudowany motyw, użyj ich możliwości; wtyczkę Conditional Menus traktuj jako uzupełnienie dla prostszych konfiguracji.
Metoda 4: menu zależne od zalogowania
Osobny częsty scenariusz: co innego widzi gość, co innego zalogowana kursantka (np. pozycja "Moje kursy" i "Wyloguj"). Do tego służą wtyczki typu Conditional Menus (ma warunek zalogowania) albo dedykowane rozwiązania w platformach kursowych. Budując platformę na LearnPressie, warto ustawić to od razu, o czym wspominałam w artykule o konfiguracji LearnPressa.
Uwaga na UX: różnorodność ma służyć, nie mylić
Głos rozsądku na koniec: różne menu to narzędzie, nie ozdoba. Odwiedzająca, której nawigacja zmienia się bez wyraźnego powodu na każdej podstronie, czuje się zagubiona. Trzymaj się zasady: jedno menu główne dla całej witryny, wyjątki tylko tam, gdzie mają jasny cel biznesowy (landing bez wyjść, strefa kursantek, wersja językowa). Jeśli łapiesz się na projektowaniu czwartego wariantu menu, to zwykle sygnał, że problemem jest struktura strony, a nie liczba menu.
Architektura menu zaplanowana z AI
I tu dochodzimy do etapu, który większość osób pomija, a który decyduje o wszystkim: co w ogóle powinno być w menu. Zamiast przenosić do nawigacji strukturę swoich folderów, zaprojektuj ją pod odwiedzające. Mój prompt:
Prowadzę stronę [opis: kogo obsługuje, co sprzedaje, jakie ma sekcje: blog, sklep, kursy, o mnie itd.]. Moje odwiedzające to [opis grup: np. nowe osoby z Google, stałe czytelniczki, kursantki]. Zaproponuj strukturę menu głównego: maksymalnie [5-6] pozycji, uporządkowanych według priorytetu zadań odwiedzających, z uzasadnieniem każdej pozycji. Wskaż, co przenieść do stopki, i zaproponuj osobno menu dla strefy zalogowanych kursantek. Na końcu podaj 3 pytania kontrolne, którymi sprawdzę strukturę za pół roku.
Model językowy uporządkuje pozycje według zadań użytkowniczek, a nie Twojej wewnętrznej logiki, i to jest właśnie wartość świeżego spojrzenia. Otrzymaną propozycję skonfrontuj z danymi: pozycje menu, których nikt nie klika (sprawdzisz w analityce), to kandydatki do stopki. Projektowanie architektury informacji z AI, od menu po całe ścieżki użytkowniczek, ćwiczymy w Akademii WordPress + AI.
Krok po kroku
- Ustal cel: inne menu (inny zestaw pozycji) czy brak menu (landing); do braku menu użyj pustego szablonu strony.
- Zaprojektuj strukturę menu z AI według mojego prompta, zanim zaczniesz klikać.
- Utwórz potrzebne menu w Wygląd → Menu.
- Sprawdź możliwości motywu i kreatora (Theme Builder, ustawienia strony); jeśli ich nie ma, zainstaluj Conditional Menus i ustaw warunki w Zarządzaj lokalizacjami.
- Przetestuj każdą podmianę w trybie incognito i na telefonie.
- Po miesiącu zajrzyj do analityki: pozycje bez kliknięć przenieś do stopki.
